ابن شعبة الحراني ( مترجم : پرويز اتابكى )
3
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( رهاورد خرد ) ( فارسى )
پاسخ آن حضرت عليه السّلام به پرسشهايى كه امپراتور روم كرده است 242 گونههاى جهاد 243 يكتاپرستى 245 كوتهسخنانى از امام حسين عليه السّلام پيرامون اين معانى 246 آنچه از امام زين العابدين على بن حسين عليهما السّلام روايت شده است 250 اندرز آن حضرت عليه السّلام ( به گروه ياران و پيروان خويش و ياد آورى به ايشان كه هر روز آدينه بيان مىفرمود ) 250 اندرز و زهد و حكمت 254 رسالهء آن حضرت عليه السّلام معروف به رسالهء حقوق 257 سپس حقوق اعمال ( عبادى ) 261 سپس حقوق پيشوايان 262 سپس حقوق رعيّت 264 و امّا حق خويشاوندى 266 از سخنان امام ( سجّاد ) عليه السّلام در زهد 277 نامهء امام ( سجّاد ) عليه السّلام به محمد مسلم زهرى كه در آن وى را نصيحت فرموده است 280 كوتهسخنان امام ( زين العابدين ) عليه السّلام 283 آنچه از امام ( باقر ) ابى جعفر بن على عليهما السّلام روايت شده است 290 سفارش امام عليه السّلام به جابر بن يزيد جعفى 290 سخنى ديگر از امام عليه السّلام به جابر 293 سخن ( امام ) عليه السّلام پيرامون احكام شمشيرها ( و انواع پيكار ) 294 يك اندرز 297 كوتهسخنانى كه در اين معانى از آن حضرت عليه السّلام روايت شده است 299 آنچه از امام صادق جعفر بن محمد عليهما السّلام روايت شده است 308 سفارش امام عليه السّلام به عبد اللَّه بن جندب 308 سفارش امام عليه السّلام به ابى جعفر محمد بن نعمان احول 315 نامه آن حضرت عليه السلام به گروه پيروان و يارانش 321 از سخنان حضرتش عليه السّلام كه برخى از شيعيان آن را « نثر الدّرر » ناميدهاند 323 گفتار امام عليه السّلام در توصيف محبّت به اهل بيت ( نبوّت ) و توحيد و ايمان و اسلام و كفر و فسق 331 شرح ايمان 336 شرح اسلام 336 شرح خروج از ايمان 337 پاسخ آن حضرت عليه السّلام در بارهء زندگانى بندگان ( خدا ) و راههاى درآمد 338 نامهء آن حضرت عليه السّلام در بارهء غنائم و وجوب خمس ( در پاسخ عريضهاى كه كسى خدمتش نوشته بود ) 345 حجت آورى امام عليه السّلام بر صوفيان هنگامى كه بر او درآمدند و كوشش براى كسب روزى ( و تلاش معاش ) را نهى مىكردند . 354 سخن امام عليه السّلام در آفرينش و نقشبندى انسان 360 از سخنان حكمتبار آن حضرت عليه السّلام 362 كوتهسخنان امام ( صادق ) عليه السّلام در تفصيل اين معانى 363 آنچه از ( حضرت ) ابى الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت شده است 389